Jak leczą cellulit w USA
July 16th, 2010Cellulit.
Czy możemy z nim skutecznie walczyć w dobie obecnej wiedzy medycznej?
W sierpniu 2008 roku ukazał się kolejny artykuł Peter’a T. Pugliese “Nowe Spojrzenie na Cellulit, Cześć II”, w którym opisane są zmiany patologiczne w tkance łącznej i tłuszczowej oraz nowy sposób leczenia cellulitu.
Cały proces tych zmian rozpoczyna się już od pierwszego cyklu menstruacyjnego. Od tego momentu następuje cykliczne niszczenie włókien kolagenowych, ukształtowanych pierwotnie w formie beleczek, oddzielających przedziały z tłuszczem. Ten stan destrukcji trwa niestety przez wiele lat i jest regularnie kontynuowany.
Co miesiąc kolejny atak MMP jest wysyłany z macicy do wszystkich części ciała, siejąc spustoszenie w tkance łącznej.
Jakie jest faktyczne znaczenie estrogenu w tym procesie?
W 2008 roku nauka jeszcze nie poznała, poza faktem, że istnieje nierozłączne powiązanie między estrogenem i MMPs.
Stwierdzono również, że wraz z comiesięcznym, destrukcyjnym atakiem MMP, nie pojawia się niestety stosowny zespół naprawczy, który uporałby się z tym całym bałaganem, jaki rozsiewa MMPs.
Następną patologią tego procesu jest uwolnienie tkanki tłuszczowej z elastycznych, ciasnych przedziałów.
Tłuszcz wydostaje się i przesuwa w górę i na boki poprzez labirynt uszkodzonych i poplątanych pasm włókien kolagenowych. Niektóre pasma pozostają jeszcze połączone z warstwą mięśni i dolną częścią dermis (skóry właściwej), hamując ruch tłuszczu na przyległych obszarach ud i pośladków.
W następstwie tych zmian powierzchnia skóry zaczyna być pofałdowana, tworząc cellulit. W początkowej fazie występowania cellulitu, skóra nie przypomina jeszcze “pomarańczowej skórki”, dopóki jej fałd nie zostanie odpowiednio uszczypnięty palcami.
Z czasem może pojawić się ból, który wcześniej kojarzono z zapaleniem tkanki podskórnej lub ze zwyrodnieniem tłuszczowym jakiegoś typu. Być może dodatkowo towarzyszą temu jeszcze jakieś czynniki zapalne, biorąc pod uwagę stopień zniszczenia tkanki tłuszczowej na obszarze tworzenia się cellulitu. Wszystkie te uszkodzenia tkanki, wszystkie enzymy MMPs i wszystkie cytokiny muszą pozostawiać mnóstwo peptydów i samodzielnych tworów komórkowych, które są potencjalnie antygenowe.
W trzecim akcie destrukcji na obszarze cellulitowym (uda i pośladki) w dalszym ciągu kontynuowany jest cykl produkcyjny enzymów MMPs i powrót do destrukcji tkanki łącznej. Organizm kobiety ma tylko jeden miesiąc, aby przygotować się do następnego ataku i kolejnej fali spustoszeń. Ten proces trwa aż do okresu menopauzy, ale, niestety, w miejsce cyklu menstruacyjnego wejdzie kolejny sprawca.
W okresie rozrodczym organizm kobiety stopniowo traci zdolność produkcji kolagenu przez fibroblasty. Wydzielanie enzymów MMPs wzrasta, powodując zniszczenia włókien kolagenowych nie tylko w obszarze cellulitu, ale również wszędzie tam, gdzie znajduje się tkanka łączna. W tym okresie jajniki powoli przestają funkcjonować i produkują mniej estrogenu. Tkanka tłuszczowa zyskuje lukę przestrzenną. Kobiety o nadwadze 50 funtów, a nawet mniej (1 funt=0,454 kg), będą kontynuowały produkcję estrogenów w komórkach tłuszczowych. Im więcej jest komórek tłuszczowych, tym więcej pojawia się produkowanego estrogenu.
Dzięki temu estrogen i MMPs mogą dalej prowadzić swój szczęśliwy żywot, pozostawiając spustoszenia destrukcyjną działalnością, i niewiele może je zatrzymać, ale jednak istnieją sposoby, aby ten proces przerwać.
Nowy sposób leczenia cellulitu
Pamiętając, że mamy do czynienia z poważnie zniszczoną tkanką, należy zrezygnować z intensywnego wałkowania, ssania, ciśnienia, radykalnych środków chemicznych, zastrzyków rozpuszczających tłuszcz, czy liposukcji (odsysania nadmiaru tłuszczu).



